Nasza historia

EEG INSTYTUT powstał w r.1999 z inicjatywy dr n.med.Michaeli Pakszys (dr.MP), pediatry i neurofizjologa klinicznego. 

Przed EEG Instytutem kierowała Zakładem neurofizjologii i badań snu w Instytucie Matki i Dziecka / IMDz/ w Warszawie.

Dr.MP utworzyła własną szkolę elektroencefalografii dziecięcej i na licznych kursach w IMDz i poza nim była nauczycielem neurofizjologii dziecięcej dla całej rzeszy lekarzy i techników z szpitali i przychodni w kraju. 

Była autorem i współautorem wielu prac naukowych i skryptów z neurofizjologii klinicznej, od techniki badań przez kliniczne działy jak rozwój, noworodek, dziecko, młodzież, genetyka, padaczka, sen, leki, zaburzenia psychiczne i EEG itp., jak również była współautorką monografii z zakresu padaczki.

Jej „Unifikacja badań i opisu EEG” była pierwszą próbą ujednolicenia wykonywania i opisywania EEG z interpretacją badań wieku rozwojowego. W roku 1996 zainteresowała się metodą EEG Biofeedback i rozpoczęła badania własne na zakupionym aparacie biofeedback u dzieci z zaburzeniami uczenia się oraz uczestniczyła w grancie dotyczącym stosowania EEG Biofeedback (EEGBFB) u dorosłych osób z chorobą Parkinsona i ich współmałżonków.

W roku 1999 była jednym z założycieli EEG Instytutu w Warszawie, który stopniowo rósł od gabinetów w Międzynarodowym Instytucie Biomedycyny, Luxmedzie, Fundacji Zdrowie do dzisiejszej postaci Kliniki z gabinetami EEG i biofeedback, gabinetami dla lekarzy, salą konferencyjną dla 60 osób, sekretariatem, recepcją i własnym serwisem aparatów w Polsce.

EEG Instytut bierze udział w wielu grantach EU z zakresu pedagogiki, pedagogiki specjalnej oraz psychoterapii dla młodzieży. 

Rozwija się również baza oferowanych systemów EEG i biofeedback. 

Szkolenia są ustawicznie ulepszane jak i materiały dla uczestników kursów. 

Narasta liczba zdrowych osób, korzystających z możliwości optymalizacji pracy mózgu metodą EEG Biofeedback. 

Również przybywa dzieci i dorosłych z zaburzeniami pracy mózgu czy chorobami mózgu takimi jak padaczka, stany po urazie czy po udarze, autyzm, zespół Aspergera, zaburzenia uczenia się i zachowania jak dysleksja, dyskalkulia czy AD/HD. 

Dalej narasta liczba publikacji naukowych (publikacje w różnych czasopismach naukowych), działów w książkach medycznych ( MP, Neurotechnologia w książce W.Kulińskiego Fizjoterapia w pediatrii, PZWL 2013), publikacje na portalach społecznościowych.